چهار سوی تصویر

(اوستائى آپ aip، سانسکریت آپَ aipa، پارسى باستانى آپى aipi، پهلوى آپ aip) مایعى شفاف بى مَزه و بوى که حیوان از آن آشامد و نبات بدان تازگى و ترى گیرد. و آن یکى از چهار عنصر قدماست و به عربى آن را ماء و بلال خوانند. و ابوحیّان و ابوالحیوة و ابوالعباب و ابوالغیاث و ابومدرک از کنیتهاى آن است و در بعض لهجه‌هاى فارسى آف، آو، و اَو گویند. حصبه، وبا، نوبه، ذوسنطاریا و بسیارى از بیماریهاى وافِده و نیز بقاعى از آب ناپاک و آلوده زاید.

بیاورد لشکر بدریاى چین
بر او تنگ شد پهن روى زمین
بدانگه کجا خواست بگذاشت آب
به پیران چنین گفت افراسیاب.فردوسى.
بمادر چنین گفت کافراسیاب
فرستاد و خوانَد مرا نزد آب [ دریاى چین ].
فردوسى.
دگر نامور گنج افراسیاب
که کس را نبود آن بخشکى و آب.فردوسى.
که بازارگانان ایران بدند
به آب و بخشکى دلیران بدند.فردوسى.
قضا را من و پیرى از فاریاب
رسیدیم در خاک مغرب به آب.سعدى.
مرا پیر داناى مرشد شهاب
دو اندرز فرمود بر روى آب.سعدى.

دیدن عکس در سایز بزرگتر

http://www.trekearth.com/gallery/Middle_East/Iran////photo1337585.htm

جلال آل احمد

می‌تراود مهتاب
می‌درخشد شب تاب
نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک
غم این خفتة چند
خواب در چشم تر می‌شکند.

نگران با من استاده سحر
صبح می‌خواهد از من
کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را
  بلکه خبر
در جگر لیکن خاری
از ره این سفرم می‌شکند.

نازک آرای تن ساق گلی
که به جانش کشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا به برم می‌شکند.

بار اول که پیرمرد را دیدم در کنگرة نویسندگانی بود که خانة «وکس» در تهران علم کرده بود. تیرماه 1325. زبر و زرنگ می‌آمد و می‌رفت. دیگر شعرا کاری به کار او نداشتند. من هم که شاعر نبودم و علاوه بر آن جوانکی بودم و توی جماعت بر خورده بودم. شبی که نوبت شعر خواندن او بود –یادم است- برق خاموش شد. و روی میز خطابه شمعی نهادند و او در محیطی عهد بوقی «آی آدم‌ها»‌یش را خواند. سر بزرگ و تاسش برق می‌زد و گودی چشم‌ها و دهان عمیق شده بود و خودش ریزه‌تر می‌نمود و تعجب می‌کردی که این فریاد از کجای او در می‌آید؟...

دانلود کتاب از سایت قفسه

http://ghafaseh.ir

دیدن عکس در سایز بزرگتر

http://www.trekearth.com/gallery/Middle_East/Iran/East/Tehran/Taleghan/photo1291522.htm

شب ، شبی بی کران بود

دفتر آسمان پاره پاره

برگ ها زرد و تیره

فصل ، فصل خزان بود

هر ستاره

حرف خط خورده ای تار

در دل صفحه ی آسمان بود

****

گرچه گاهی شهابی

مشق های شب آسمان را

زود خط می زد و محو می شد

باز در آن هوای مه آلود

پاک کن هایی از ابر تیره

خط خورشید را پاک می کرد

****

ناگهان نوری از شرق تابید

خون خورشید

آتشی در شفق زد

مردی از شرق برخاست

آسمان را ورق زد

قیصر امین پور

مکان عکاسی : البرز – جاده طالقان

 مرکب است از لفظ «زم» که بمعنى سردى است و لفظ «ستان» که براى کثرت و نیز براى ظرفیت باشد.. فصل چهارم از چهار فصل سال، ضد تابستان و موسم سرما. و آن سه ماه است: جدى دلو. حوت. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). (از: «زم»، سرما + «ستان»، پسوند زمان) پهلوى «زمیستان» در اوراق مانوى «زمگ» (سرما، زمستان)، پارسى میانه «دمیستن» گیلکى «زمستان» فریزندى «زمسون» یرنى «زمسون» نطنزى «زمستان» سمنانى «زمستون» سنگسرى «زمستون» سرخه‌یى و لاسگردى «زمستان» شهمیرزادى «زمستون» استى «زیمگ» تهرانى «زمستون» فصل چهارم سال.

شب زمستان بود و کپى سرد یافت
کرمک شب‌تاب ناگاهى بتافت.

رودکى

زمستان که بودى گه باد و نم
بر آن تخت بر کس نبودى دژم.

فردوسى

دیدن عکس در سایز بزرگتر

http://www.trekearth.com/gallery/Middle_East/Iran////photo1341005.htm

اربعین

اربعین بیستم ماه صفر است که چهل روز بعد از روز عاشورااست.اربعین یعنی گذشت چهل روز از مصیبت جانگداز شهادت سرور و سالار شهیدان..عظمت مصیبت شهادت امام حسین صلوات الله علیه... از همان اولین سال واقعه کربلا 61 قمری روز تجدید غم و اندوه شیعیان و ارادتمند به خاندان اهل بیت علیهم السلام بوده است. عمل بزرگان دین، برای متدینین با اهمیت است به گونه ای که مردم نگاهشان به گفتار و نحوه برخورد عالم دینی است که به چه چیز بهاء می دهند تا آن را انجام دهند و از چه چیز مردم را باز می دارد تا سراغش نروند. اگر عملی را عالمی تأیید کرد و یا بالاتر از آن خود ابتدا به ساکن اقدام کرد این بعنوان یک سیره حسنه در بین مردم متدین جا افتاده و دنبالش را می گیرند. اربعین هم از این امر مستثنا نیست. در رأس بزرگان دین، ائمه بودند که اعمال مخصوصی را در این روز دستور دادند به عنوان این که مربوط به اربعین حسینی است نه صرف بیستم صفر بودن تا آخرین امام حاضر حضرت امام حسن عسکری علیه السلام که زیارت اربعین امام حسین علیه السلام را یکی از نشانه های مؤمن برشمرد.

باران ذکر مرثیه از سر شروع شد

ذکر عزیز حضرت مادر شروع شد

یک چله از شروع غم عرشیان گذشت

باز التهاب قلب پیمبر شروع شد

وقتی رسید نوبت صبر و قرار دل

آنجا دوباره روضه ی خواهر شروع شد

شعر از محسن ناصحی

مکان عکاسی :طالقان - مسجد سید آباد - روستای حسنجون و سید آباد

باورداری

32- تاوقتی شغل بهتری پیدا نکردی ، شغل فعلی خود را از دست مده

33- سعی کن مفیدترین آدم روی زمین باشی

34- از کسی کینه به دل نگیر

35- برای تمام موجودات زنده ، ارزش قایل شو

36- شکست را به راحتی بپذیر

37- وقتی پیروز شدی ، فخر فروشی نکن

38- خودت را درگیر مسایل بی اهمیت نکن

39- هرگز به کسی نگو خسته و افسرده ای

40- همیشه به قولت وفادار باش

41- تا می توانی جدایی ها را به وصل تبدیل کن

42- عادت کن ، زمانی که ناراحتی ، خودت را سر حال نشان دهی

43- زندگی را سخت نگیر

44- هیچ وقت قمار بازی نکن

45- هنگام کار سخت ، به خودت تلقین کن که شکست غیر ممکن است

46- از وسایلت به خوبی محافظت کن

47- انتظار نداشته باش که پول برایت خوشبختی بیاورد

48- برای تغییر دادن دیگران ، بیش از این تلاش کن

49- همیشه خوش ظاهر باش

50- پل های پشت سرت را خراب مکن ، شاید روزی مجبور به بازگشت شوی

51- خودت را دست کم نگیر

52- متواضع و فروتن باش

53- قدرت بخشندگی را از یاد مبر

54- دوستی های قدیم را تازه کن

55- سعی کن زندگی برایت همیشه پیام داشته باشد

56- کتاب مورد علاقه ات را برای بار دوم بخوان

57- روی سنگ قبرت بنویس " شخصی که از هیچ چیز در زندگیش پشیمان نبوده "

58- احمقانه رفتار مکن

59- وقتی می خواهی خانه بخری سه اصل مهم را فراموش مکن : منطقه ، منطقه و باز هم منطقه

60- وقتی می خواهی یک رابطه همانطور باقی بماند ، فقط بگو من مقصر بودم

61- هیچ وقت تکه آخر شیرینی را نخور

62- بدان در چه وقت باید سکوت کنی

دیدن عکس در سایز بزرگتر

http://www.trekearth.com/gallery/Middle_East/Iran/East/Tehran/Taleghan/photo1151480.htm

باور داری

1- روز تولد دیگران را به یاد داشته باش

2- حداقل ، سالی یکبار طلوع آفتاب را تماشا کن

3- برای فردایت برنامه ریزی کن

4- از عبارت " متشکرم " زیاد استفاده کن

5- نواختن یک آلت موسیقی را یاد بگیر

6- زیر دوش آب برای خودت آواز بخوان

7- برای هر مناسبت کوچکی جشن بگیر

8- اجناسی را که بچه ها میفروشند بخر

9- همیشه در حال آموختن باش

10- آنچه می دانی به دیگران بیاموز

11- روز تولدت یک درخت بکار

12- دوستان جدید پیدا کن ، اما قدیمی ها را از یاد مبر

13- از مکان های مختلف عکس بگیر

14- راز دار باش

15- فرصت لذت بردن از خوشی هایت را به بعد موکول نکن

16- به دیگران متکی نباش

17- اشتباه هایت را بپذیر

18- بدان که تمام اخباری که می شنوی ، درست نیست

19- گاهی برای خودت سوت بزن

20- شجاع باش ، حتی اگر نیستی ، وانمود کن که هستی

21- به کسی کنایه نزن

22- از بین کتاب هایت ، آنهایی را امانت بده که بازگشتشان برایت مهم نباشد

23- سعی کن همیشه خیلی هوشیار باشی ، شانس ، گاهی اوقات خیلی آرام در می زند

24- هیچ گاه ، کسی که امیدوار است نا امید نکن ، شاید تنها داروی او باشد

25- وقتی با بچه ها بازی می کنی ، سعی کن آنها برنده شوند

26- هیچ گاه در دستگاه پیغام گیر تلفن ، پیغام بی معنی و نامفهوم نگذار

27- وقت شناس باش

28- از افراد ناشناس دوری کن

29- اصالت داشته باش

30- از حدی که لازم است ، مهربانتر باش

31- وقتی عصبانی هستی ، به هیچ کاری دست نزن

دیدن عکس در سایز بزرگتر

http://www.trekearth.com/gallery/Middle_East/Iran////photo1340303.htm

 تننده. کرتینه. کرم معروف که بفارسى آن را تننده گویند. جانورى است کوچک، که از لعاب خود نخهایى در هوا و بر سر چاهها مى‌تند و بوسیلهء آن طعام خود را شکار میکند، و براى خود خانه‌اى محکم در زمین میسازد. مذکر و مؤنث در آن یکسان است ولى تأنیث آن بیشتر بکار رود. و نوعى از آن رتیلاء خوانده میشود. عِکاب و عُکُب و أعکُب اسم جمع آن است. بفارسى آن را کارتنه و به ترکى ارومحک نامند، و اقسام میباشد و مراد از مطلق او عنکبوتى است که در خانه‌ها میباشد. و سایر اقسام را نامهایى مخصوص است مثل شبت و رتیلا و غیر آن. و مزاج همه سرد، و ضماد مسحوق عنکبوت مانع ورم جراحات، و مطبوخ او در روغن زیتون محلل اورام و با روغن گل رافع درد گوش حاد، و تعلیق یک عدد او بر بازو و بخور آن رافع تب ربع، و دام عنکبوت قاطع نزف‌الدم جراحات و رعاف و مانع ورم جراحات غیرعمیق است. و چون به سرکه تر کرده در ابتداى دمل ضماد کنند رفع آن کند و مجرب است. و سوختهء او جهت جلاى باصره و تقویت چشم و منع قبول مواد، و حمول آن با نوشادر جهت بواسیر مفید است.
عشق او عنکبوت را ماند
بتنیده‌ست تفنه گرد دلم.شهید بلخى.
عنکبوت بلاش بر دل من
گرد بر گرد برتنید انفست.خسروى.
جز مر تو را بخدمت اگر تن دوتا کنم
چون تار عنکبوت مرا بگسلد میان.فرخى.
عنکبوت آمده آنگاه چو نساجى
سر هر تاجى پوشید به دیباجى.منوچهرى.
بر طراز آخته پویه کند چون عنکبوت
بر بدستى جاى بر، جولان کند چون بابزن.
منوچهرى.
گر بگردانى بگردد، ور برانگیزى رود
بر طراز عنکبوت و حلقهء ناخن‌پراى.
منوچهرى.
نیست مرا تار مگر عنکبوت
کو ز تن خویش شده تار خویش.
ناصرخسرو.
از برون مرد مرد قوت نهد
دام در خانه عنکبوت نهد.سنائى.
عقل جزئى کى تواند گشت بر قرآن محیط
عنکبوتى کى تواند کرد سیمرغى شکار.
سنائى.
در اوهن‌البیوت چه ترسى ز عنکبوت
چون بر در مشبک زنبور کافرى.خاقانى.
نیست چون پیل مست معرکه لیک
عنکبوتى است روى بر دیوار.خاقانى.
من شده چون عنکبوت در پى آن دربدر
بانگ کشیده چو سار از پى این جابجا.
خاقانى.
فکر بیگانه ز عشقت نبود جز هوسى
عنکبوتى نکند غیر شکار مگسى.ظهیر.
جاى من گر گرفت غدارى
عنکبوتى تنید بر غارى.نظامى.
چند پرى چون مگس ازبهر قوت
در دهن این تنهء عنکبوت.نظامى.
تا بتند عنکبوت بر در هر غار
پردهء عصمت که پود و تار ندارد.عطار.
عنکبوت ار طبع عنقا داشتى
از لعابى خیمه کى افراشتى.مولوى.
گر تو در خانه صید خواهى کرد
دست و پایت چو عنکبوت بود.سعدى.
مگسى گفت عنکبوتى را
کاین چه ساق است و ساعد باریک.سعدى.
برآمد طنین مگس بامداد
که در چنبر عنکبوتى فتاد.سعدى.
رزق را روزى‌رسان پر میدهد
بى مگس هرگز نماند عنکبوت.صائب.
عارفان در دمى دو عید کنند
عنکبوتان مگس قدید کنند.صائب.
  نام سورهء بیست‌ونهم از قرآن کریم که مکیه و شامل 69 آیه است.

قرآن آن جا که به توصیف خانه عنکبوت مى پردازد از آن یاد مى کند و سوره اى از قرآن نیز به همین نام است.
خانه عنکبوت از رشته هاى حریرى شکل نازکى برپا مى شود که حیوان از خویش ترشح مى کند. عنکبوت به دو منظور دست به خانه سازى مى زند:
براى به دام انداختن حشرات و حیوانات مانند خودش ؛
 خانه اش را براى محافظت تخم هایش به صورت پیله اى قرار مى دهد.
اما ضرورتا در خانه اى که مى سازد، خود زندگى نمى کند مگر این که از خانه اصلى خویش عقب مانده باشد. عنکبوت همان حشره اى است که جان دو پیامبر خدا را با ساختن خانه از خطر نجات داده است:
 جان داود علیه السّلام را هنگامى که جالوت در پى او بود.

جان پیامبر اسلام صلّى اللّه علیه و آله و سلّم را در غار هنگامى که قصد هجرت به مدینه را داشت و کفار قریش در تعقیبش بودند
قرآن خانه عنکبوت را سست و ضعیف شمرده ؛ چرا که تارها و مادّه بناى آن نسبت به مواد دیگر موجود در طبیعت بسیار نرم و سست است و با توجه به این که خانه عنکبوت از همه سوگشاده و در معرض وزش هوا قرار داد، همیشه مورد هجوم بادها قرار دارد و با اندک نسیمى متلاشى مى شود و به شدت نامطمئن و نااستوار است . قرآن مى فرماید مَثَل آنان که دوستانى غیر خدا مى گیرند مَثَل عنکبوت است که خانه اى مى سازد - و به آن اعتماد مى کند - همانا سست ترین خانه ها خانه عنکبوت است.

دیدن عکس در سایز بزرگتر

http://www.trekearth.com/gallery/Middle_East/Iran/East/Tehran/Taleghan/photo1308031.htm

همانا در آفرینش آسمان ها و زمین ... و در ابرهاى غنوده میان آسمان و زمین براى اندیشوران مایه هاى عبرت است.

آیا ندانسته اى که خدا تکه هاى ابر را به نرمى مى راند... و از ابرهاى کوهوار آسمان تگرگ پدید کند و به هر کس بخواهد زیان رساند و از هر که خواهد بازش دارد...

به کوه ها بنگرید که چگونه بر زمین میخکوب شده اند.

کوه ها میخ ‌هاى زمین هستند.

کوه ها را بر زمین پا برجا کرد تا از لرزش و تکان آن مانع شود.

همراه با سرشتن صخره هاى بزرگ ، تپه هاى بلند و قله هاى سر به فلک کشیده ، استواریشان بخشید و بر جاى میخکوبشان کرد؛ پس قله ها را در جو فرا برد و ریشه هایشان را در آب فروکشید. بدین سان خداوند کوه ها را با بلنداشان از دشت ها متمایز ساخت و پایه هاشان را - چونان ریشه درختان - در زمین هاى پیرامون و مواضع نصبشان نفوذ داد. کوه ها را با قله هایى بس ‍ بلند و سلسله هایى پیوسته و دراز تکیه گاه زمین ساخت و چونان میخ بر آن بکوفت . چنین است که زمین به رغم حرکت براى ساکنانش لرزشى ندارد، بار خود را نمى بلعد (یا با بارش باران زمین فرونمى رود) در مواضع خود همچنان پایدار است . برتر و منزّه باد ساحت آن خداوندى که زمین را از پس ‍ آن همه موج ها نگاهداشت و آن را پس از رطوبت اطرافش ، خشکى بخشید و براى آفریدگانش جاى آرامش قرار داد...

آیا ندیده اى که خدا از آسمان باران فرستاد... و از کوه ها راه ها پدیدآوردیم ، سفید و سرخ و رنگارنگ و به غایت سیاه....

آیا ندیدى که خداوند از آسمان آبى فروفرستاد و آن را در چشمه هاى زمین جایگزین ساخت ، سپس بدان کشت هایى به رنگ هاى مختلف پدیدآورد.

منبع : قرآن

دیدن عکس در سایز بزرگتر

http://www.trekearth.com/gallery/Middle_East/Iran/East/Yazd/Yazd/photo1208553.htm

شهرضا ( قمشه ی سابق) در چهارده فرسخی جنوب اصفهان در سرراه شیراز واقع شده است. بقعه ی شهرضا تا شهرستان شهرضا فاصله ی کمی دارد و بر روی قسمت مرتفعی در دامنه ی کوه بنا شده است. امامزاده دارای صحنی مصفاست که از آن توسط پلکان های سنگی وارد بقعه می شوند. سردر بقعه و گنبد آن کاشی کاری شده است و نقش کاشی کاری گنبد، به گنبد مسجد امام اصفهان شباهت دارد و سال ساختمان آن را به دوره ی صفویه می رساند. کتیبه ی اطراف آن به خط ثلث سفید بر زمینه ی کاشی لاجوردی رنگ، شامل تمام سوره ی جمعه است. در نیمه ی شمالی گنبد که از داخل صحن به خوبی دیده می شود، در یک لوحه ی لوزی شکل به خط نستعلیق لاجوردی معرق برزمینه ی کاشی سفید، سال تعمیر گنبد به شرح زیر نوشته شده است: در سال 1360 (ه.ق) حاج سید اسماعیل میربه شهرضایی تجدید و تعمیر این بنای مقدس را عهده دار و به انجام رسانید.سال‌ها پیش امامزاده شاهرضا ساختمانی قدیمی و سنتی داشت. ورودی ساختمان مثل اغلب خانه‌های قدیمی دالان و راهروی سرپوشیده‌ای داشت که بازارچه‌ی کوچکی بود که حجره‌ها و مغازه‌های سنتی با درهای چوبی هلالی داشت و در مدخل بازارچه در هم سنگ‌آبی به سبک سنگ‌آب‌های مسجد امام اصفهان بود. بعد از اولین صحن امامزاده بود که معادل حیاط بیرونی خانه‌ها بود. گرداگرد این صحن اتاق‌هایی قرار داشت که اغلب مقبره‌های خانوادگی بودند. در وسط صحن هم حوض بزرگی قرار داشت. این صحن با راهروی باریکی به صحن دوم که درواقع حیاط اندرونی بود می‌رسید. در گوشه‌ی سمت قبله صحن دوم ساختمان اصلی مزار امام زاده قرارداشت. دارای گنبدی به سبک مساجد اصفهان بود. امامزاده شاهرضا که در شمال شهرستان شهرضا قرار دارد به روایتی یکی از برادران امام رضا (ع) و بروایت دیگر یکی از سادات حسنی است و ساختمان آن در دوران سلطنت شاه اسماعیل صفوی ساخته شده است که در سال‌های اخیر بازسازی اساسی شده است. در سال‌های اخیر تغیرات زیادی در ساختمانهای این امامزاده انجام شده است که اگر چه به نیت خیر و برای جوابگویی به افزایش جمعیت زائرین بوده ولی مسلما بافت سنتی آن که از میراث‌های فرهنگی این شهر بوده است را از بین برده‌است. نخست بازارچه سنتی و ساختمان زیبای آن از بین رفته است و به جای آن بازارچه‌ای جدید بدون هیچ نشانی از معماری سنتی ساخته شده است. دو صحن در هم ادغام شده و به صورت محوطه‌ای بی‌حصار درآمده که دیگر به آن نمی‌توان صحن گفت. ساختمان مزار هم کلا تغییر کرده و گنبدی به سبک امامزاده‌های استان  فارس (مثل شاهچراغ) به جای گنبد قبلی ساخته شده‌است. البته می‌توان گفت این سبک ساختمان بی‌پرده و به اصطلاح اپن با سبک خانه‌های مدرن امروزی که از ورودی خانه حتی داخل اتاق خواب و حمام هم پیداست هماهنگ‌تر است. ولی به نظر من سبک قدیمی بجز حفظ میراث فرهنگی و دینی شهر با فضای حرمت و تقدس امامزاده هماهنگ‌تر بود.بر گردنی گنبد با خطوط بنایی و کاشی معرق، عباراتی نقش شده که رنگ زرد، در میان رنگ های آن برسایر الوان غلبه دارد و متن آن صلوات بر پیغمبر و ائمه علیه السلام است و در قسمت شمالی آن، در یک لوحه به خط بنایی سفید معرق برزمینه ی کاشی مشکی، عبارت ذیل نوشته شده است: عمل استاد علی اصغر اصفهانی و استاد عبدالرحیم 1276 مدخل بقعه ایوان کوچکی است که با آیینه تزیین شده و در طرفین آن، دو جفت در نفیس از چوب گردوی ساده نصب شده و در جهت مقابل، یک جفت در نفیس خاتم کاری است که هر لنگه ی آن با اشعاری به خط نستعلیق سفید بر زمینه ی خاتم کاری تزیین شده است. دو جفت در خاتم کاری دیگر نیز در دو جانب شرقی و غربی داخل بقعه نصب شده که حرم را به اتاق های مجاور آن متصل می کند.

دیدن عکس در سایز بزرگتر

http://www.treklens.com/viewphotos.php?l=3&p=617193