نگاهی به تخت جمشید

نگاهی به تخت جمشید

پارسَه یا تخت جمشید نام یکی از شهرهای باستانی ایران است . در روزگار باستان به نظر ثابت نشده آرتور اپهام پوپ پارسه محل برگزاری جشن نوروز بوده‌است نه پایتخت. پایتخت سیاسی هخامنشیان شوش و هگمتانه بوده‌است. اسکندر مقدونی سردار یونانی به ایران حمله کرد و این مکان را به آتش کشید. امّا ویرانه‌های این مکان هنوز هم در نزدیکی شیراز مرکز استان فارس برپا است. این مکان هم‌اکنون از مکان‌های باستانی ایران است.
تخت جمشید نام امروزی «پارسَه» است. «پارسه» از زبان پارسی باستان است و یونانیان آن را پِرسپولیس (به یونانی یعنی «پارسه شهر») خوانده‌اند.
مجموعه‌ کاخ‌های‌ تخت‌ جمشید، در سال‌ (۳۳۰ پیش‌ از میلاد) به‌ دست‌ اسکندر مقدونی به‌ آتش‌ کشیده‌ شد و تمام‌ بناهای‌ آن‌ به‌ صورت‌ ویرانه‌ در آمد. از بناهای‌ بر جای‌ مانده‌ و نیمه‌ ویرانه‌، بنای‌ مدخل‌ اصلی‌ تخت‌ جمشید است که‌ به‌ کاخ‌ آپادانا معروف‌ است‌ و مشتمل‌ بر یک‌ تالار مرکزی‌ با ۳۶ ستون‌ و سه‌ ایوان‌ ۱۲ ستونی‌ درقسمت‌های‌ شمالی‌، جنوبی‌ و شرقی‌ است‌ که‌ ایوان‌های‌ شمالی‌ و شرقی‌ آن‌ به‌وسیله‌ پلکان‌هایی‌ به‌ حیاط‌های‌ مقابل‌ متصل‌ و مربوط‌ می‌شوند. بلندی‌ صفه‌ در محل‌ کاخ‌ آپادانا ۱۶ متر و بلندی‌ ستون‌های‌ آن‌ ۱۸ متر است‌. این‌مجموعه‌ در فهرست‌ آثار تاریخی‌ ایران و نیز در فهرست میراث جهانی یونسکو به‌ ثبت‌ رسیده‌ است‌.
در دورهٔ نو و با بازگشت و پیدایش حس میهن خواهی در میان ایرانیان و ارجگذاری به گذشتگان این سرزمین شهر تخت جمشید اعتبار بسیاری یافت. در زمان حکمرانی خاندان پهلوی در ایران به این بنا توجه فراوانی گردید و محمدرضاشاه پهلوی جشن‌های پادشاهی خویش را در این سازهٔ کهن انجام می‌داد. با آغاز رویداد انقلاب اسلامی این سازه را یادگار شاهان خواندند و بسیار مورد بی‌مهری قرار دادند. ولی امروزه می‌توان تخت جمشید را نام‌آورترین و دوست‌داشتنی‌ترین سازه در ایران و در میان ایرانیان و همچنین نماد شکوه گذشتگان دانست.

Persian Empire   پارسَه

Zoroastrianism has a rich heritage of mythological and astrological symbolism that illustrates the significance of Norooz. This symbolism is reflected in the stone relief of the great palace and ritual center of Persepolis, built by the Achaemenid kings of the first great Persian Empire (c. 600 BC – 330 BC). Carved in the walls of Persepolis in relief is the symbol of the lion attacking the bull. These animals stand for the sun (lion) and the rain (bull). They stand for summer (the lion, or Leo, ruling during the summer) vanquishing the bull (ruling during the rainy season), symbol of rains. Other carvings at Persepolis show processions of nobles and representatives of the various peoples of the Persian Empire bringing gifts to the Persian king, during the Norooz festivities. In Zoroastrianism, light is the great symbol of God and Goodness, whether it be the light of the sun or of the sacred fire. The spring equinox and the lengthening of the days is thus a symbol of the victory of light over darkness and of warmth over the cold of winter.

 

/ 9 نظر / 2 بازدید
سعيد و شيما

فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و موميايی به خاک بسپارند تا اجزاء بدنم ذرات خاک ايران را تشکيل دهد(کوروش کبير)

zino0

سلام وبلاگ داستانهای تخیلی به روز شد. اگر به داستانهای فانتزی و تخیلی علاقه دارید سری بزنید.

سعيد 144

سلام دوست عزیز وبلاگ خوبی دارین ومطالبی زیبا استفاده کردم از این مطالب حتما به وبلاگ من بیا ونظر بده تا در جهت بهتر شدن وبلاگ کمکی کرده باشین پاینده باشی وسلامت .وبلاگ خبرستان